​Τέσσερις γυναίκες μιλούν για τη ζωή με αυτοάνοσο – Μέρος 1ο

Της Ελευθερίας Στρατομήτρου

Κάποτε τα αυτοάνοσα νοσήματα ήταν για τους περισσότερους κάτι ακατανόητο. Aσθένειες χωρίς πρόσωπο, χωρίς όνομα, χωρίς φωνή. Σήμερα αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες υγειονομικές προκλήσεις του δυτικού κόσμου. Στην ουσία, πρόκειται για ένα «φιλικό πυρ» του οργανισμού: το ανοσοποιητικό σύστημα, ο εσωτερικός μας προστάτης, χάνει τον προσανατολισμό του και αρχίζει να επιτίθεται στα δικά του κύτταρα, θεωρώντας τα λανθασμένα ως απειλή.

​Στην Ελλάδα, 300.000 γυναίκες έχουν διαγνωστεί και ζουν με αυτοάνοσες παθήσεις, ενώ αυξητική τάση παρατηρείται πλέον και στους άνδρες. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, 1 στους 5 ανθρώπους πάσχει από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα και το εντυπωσιακό είναι πως 4 στα 5 άτομα είναι γυναίκες. Αν και κάθε αυτοάνοσο νόσημα ξεχωριστά θεωρείται συχνά σπάνιο, όλα μαζί αποτελούν τη δεύτερη αιτία νοσηρότητας στην Ευρώπη.

​Η τάση αυτή δεν είναι τυχαία. Το χρόνιο στρες, η περιβαλλοντική ρύπανση, η επεξεργασμένη διατροφή και η έκθεση σε χημικές ουσίες φαίνεται να «πυροδοτούν» μια γενετική προδιάθεση που αλλιώς θα παρέμενε αδρανής. Αλλά πίσω από τα νούμερα κρύβονται άνθρωποι. Γυναίκες που ξύπνησαν μια μέρα με ένα σώμα που δεν αναγνώριζαν πια. Τέσσερις από αυτές μάς εμπιστεύτηκαν την ιστορία τους, τις οποίες μεταφέρουμε με απόλυτο σεβασμό στην ιδιωτικότητά τους.

​«Οι εξετάσεις έλεγαν ότι ήμουν καλά. Εγώ ήξερα ότι δεν ήμουν.»

​Ειρήνη, 30 ετών – Θυρεοειδίτιδα Χασιμότο

​Άρχισε με κόπωση. Όχι η κούραση που ξέρουμε όλοι, εκείνη που φεύγει με έναν καλό ύπνο. Ήταν κάτι βαθύτερο και σταθερό. Η Ειρήνη ήταν 27 χρονών και κάθε πρωί σηκωνόταν με το αίσθημα ότι η μέρα ήταν ήδη υπερβολικά βαριά. Ακολούθησαν μαλλιά που έπεφταν, αύξηση βάρους χωρίς αιτία και μια τρομακτική πνευματική θολή κατάσταση (brain fog). «Ένιωθα σαν να κοιτούσα τα πάντα μέσα από γυαλί», θυμάται.

​Πήγε σε πολλούς γιατρούς. Της είπαν να κοιμάται καλύτερα, της είπαν ότι φταίει το άγχος. «Σε κάποιο σημείο άρχισα να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Σκεφτόμουν: μήπως τελικά τα φαντάζομαι;». Δεν τα φανταζόταν. Οι εξειδικευμένες εξετάσεις αποκάλυψαν υψηλά αντισώματα. Ο οργανισμός της επιτίθονταν στον ίδιο της τον θυρεοειδή.

​Η διάγνωση δεν έφερε ανακούφιση, αλλά θυμό. «Θύμωσα που έπρεπε να πολεμήσω για να με πάρουν στα σοβαρά». Αυτό που η Ειρήνη δυσκολεύτηκε περισσότερο να αντιμετωπίσει ήταν η αόρατη φύση της νόσου. «Κανείς δεν με βλέπει άρρωστη. Λένε “μα φαίνεσαι μια χαρά” και θέλω να τους εξηγήσω ότι αυτό είναι ακριβώς το πρόβλημα».

​Σήμερα, η Ειρήνη ακολουθεί την απαραίτητη ορμονική υποκατάσταση, αλλά έχει επενδύσει και στην ολιστική διαχείριση: αντιφλεγμονώδης διατροφή, ποιοτικότερος ύπνος και αυστηρά όρια στο καθημερινό στρες. «Δεν είμαι ίδια με πριν. Αλλά αρχίζω να θυμάμαι σιγά σιγά πώς είναι να νιώθεις καλά».

​«Νόμιζα ότι ήμουν απλώς κουρασμένη από τη ζωή»

​Μαρία, 48 ετών – Αγκυλοποιητική Σπονδυλαρθρίτιδα

​Ο πόνος στη μέση ξεκίνησε σιωπηλά. «Σκέφτηκα ότι κάθομαι πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη, ότι μεγάλωσα». Όμως ο πόνος χειροτέρευε και την ξυπνούσε τη νύχτα. Η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα είναι μια φλεγμονώδης νόσος που προσβάλλει τη σπονδυλική στήλη. Αν και παλιότερα θεωρούνταν «ανδρική» ασθένεια, σήμερα ξέρουμε ότι οι γυναίκες νοσούν εξίσου, συχνά όμως με πιο ήπια ή διαφορετικά συμπτώματα, κάτι που καθυστερεί τη διάγνωση.

​Η Μαρία χρειάστηκε τρία χρόνια για να βρει την απάντηση μέσω ενός ρευματολόγου και ειδικών γενετικών τεστ. Ο φόβος της ήταν συγκεκριμένος: «Φοβήθηκα ότι θα χάσω την κινητικότητά μου, ότι θα “αγκυλώσω”».

​Με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και, κυρίως, με την ένταξη της στοχευμένης άσκησης στην καθημερινότητά της, η εικόνα άλλαξε. Σήμερα η Μαρία κολυμπά συστηματικά και κάνει ειδικές ασκήσεις ενδυνάμωσης. «Ο πόνος δεν έφυγε τελείως. Αλλά ξέρω τώρα πώς να ζω μαζί του και αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το να σε κυβερνά».

​Στο Μέρος 2ο:

Θα γνωρίσουμε την Αθανασία, 45 ετών, που ζει με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο, και τη Σοφία, 17 ετών, που έρχεται αντιμέτωπη με την γυροειδή αλωπεκία στα χρόνια του σχολείου.

​Σημειώσεις:

• ​Για την προστασία της ιδιωτικότητας των γυναικών που συμμετείχαν, έχουν χρησιμοποιηθεί ψευδώνυμα.
• ​Το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι ενημερωτικό και δεν υποκαθιστά την ιατρική διάγνωση ή συμβουλή. Αν αντιμετωπίζετε επίμονα συμπτώματα, απευθυνθείτε σε έναν ειδικό ιατρό.

Κεντρική Φώτο: ^{pexels by karola-g}