Η πρώτη καισαρική τομή (ή όπως λέγεται στα λατινικά Caesarea Sectio) έχει μυθική, ιστορική και ιατρική διάσταση αλλά ας τα δούμε με τη σειρά:
Η Μυθική Απαρχή – Ο Ιούλιος Καίσαρας
Η λέξη «καισαρική» δεν προέρχεται, αποδεδειγμένα, από τον Ιούλιο Καίσαρα, όπως συχνά πιστεύεται. Η παράδοση θέλει τον Καίσαρα να έχει γεννηθεί με τομή στην κοιλιά, εξ ου και το όνομα “Caesar”, που υποτίθεται ότι σχετίζεται με το λατινικό caesus («κομμένος»).
Ωστόσο, αυτό δεν ευσταθεί ιστορικά, καθώς η μητέρα του, Aurelia, έζησε πολλά χρόνια μετά τη γέννησή του – πράγμα αδύνατο για γυναίκα εκείνης της εποχής, αφού μια τέτοια επέμβαση (1ος αι. π.Χ.) ήταν θανατηφόρα.
Στην πραγματικότητα, ο όρος caesarea πιθανότατα προέρχεται από τον λατινικό νόμο Lex Caesarea, ο οποίος όριζε ότι, σε περίπτωση θανάτου εγκύου, έπρεπε να αφαιρεθεί το παιδί από τη μήτρα πριν από την ταφή.
Οι πρώτες “καισαρικές” στην αρχαιότητα
Υπάρχουν αναφορές σε αρχαία ινδικά κείμενα (Rigveda, 8ος αι. π.Χ.) για γέννηση όπου το παιδί βγαίνει μέσω τομής στην κοιλιά. Παρόμοιες πρακτικές συναντάμε και στην Αρχαία Ελλάδα και Ρώμη, αλλά εκεί η τομή γινόταν μόνο όταν η μητέρα είχε ήδη πεθάνει, είτε για να σωθεί το βρέφος είτε για θρησκευτικούς λόγους.
Γι’ αυτό και αυτές οι επεμβάσεις δεν θεωρούνται «καισαρική» με τη σύγχρονη σημασία της λέξης . Ήταν ουσιαστικά μεταθανάτιες τομές, όχι ιατρικές επεμβάσεις για τη διάσωση και των δύο.
Η πρώτη επιτυχής καισαρική με επιβίωση μητέρας
Η πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση όπου και η μητέρα και το παιδί επέζησαν είναι από:
Ελβετία, 1500 μ.Χ.
Ένας αγρότης, Jacob Nufer, που εργαζόταν ως ευνουχιστής ζώων (επέμβαση σε γουρούνια), έκανε ο ίδιος την τομή στη γυναίκα του, όταν δεν μπορούσε να γεννήσει μετά από πολλές μέρες τοκετού. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: Η γυναίκα επέζησε (και μάλιστα γέννησε άλλα πέντε παιδιά αργότερα!) Το παιδί γεννήθηκε υγιές και αυτή θεωρείται η πρώτη επιβεβαιωμένη επιτυχής καισαρική.
Δείτε επίσης: Ζώδια & Παιδιά: Τα κρυφά “θέλω” κάθε παιδιού ανάλογα με το ζώδιο του
Η εξέλιξη στη νεότερη εποχή 16ος-18ος αιώνας
Για πολλούς αιώνες, οι περισσότερες μητέρες που υποβάλλονταν σε τομή πέθαιναν από αιμορραγία ή μόλυνση.
Στον 19ο αιώνα, όμως, η κατάσταση άρχισε να αλλάζει: η ανακάλυψη της αναισθησίας (1846) και η εισαγωγή της αντισηψίας από τον Lister (1867) βελτίωσαν σημαντικά τα ποσοστά επιβίωσης.
Κατά τον 20ό αιώνα, με την ανακάλυψη των αντιβιοτικών και τη βελτίωση της τεχνικής ραφής της μήτρας, η καισαρική τομή εξελίχθηκε σε ασφαλή και καθιερωμένη ιατρική πράξη, αποτελώντας πλέον συνηθισμένη διαδικασία παγκοσμίως.
Σήμερα η καισαρική είναι πλέον μία από τις πιο συχνές και ασφαλείς επεμβάσεις παγκοσμίως, με τεράστια πρόοδο στην τεχνική, την αναισθησία και τη φροντίδα.
